Η πολιτική για τη Δημόσια Υγεία στην Ελλάδα και την Ευρώπη

Η πολιτική για τη Δημόσια Υγεία στην Ελλάδα και την Ευρώπη

 
 
Δελτίο Τύπου 
 
Αθήνα, 13/12/2017
 
Στο πλαίσιο του 13ου Πανελλήνιου Συνεδρίου για τη διοίκηση, τα οικονομικά και τις πολιτικές δημόσιας υγείας με θέμα τη «Συμπληρωματικότητα και Συνέργειες στη φροντίδα Υγείας: η υπέρβαση της ‘’κατακερματισμένης’’ ιατρικής περίθαλψης» το οποίο οργανώθηκε από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ) και έλαβε χώρα στην Αθήνα στις 12-14 Δεκεμβρίου ο Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Υγείας κ. Μπασκόζος, έδωσε διάλεξη στις 13/12/2017 με θέμα ‘’Η πολιτική για τη δημόσια υγεία στην Ελλάδα και την Ευρώπη’’.
 
Ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε ότι χαίρεται που μιλάει από αυτό το βήμα σήμερα, γιατί το σχέδιο δράσεων που έχει διαμορφωθεί από την Γενική Γραμματεία Δημόσιας Υγείας και θα παρουσιάσει για πρώτη φορά σε αυτό το Συνέδριο σήμερα, θα δώσει μια πρώτη εικόνα για το τι θα επακολουθήσει στην πολιτική της Δημόσιας Υγείας το επόμενο διάστημα. Υπογράμμισε δε ότι το Σχέδιο δράσεων και ενεργειών θα συζητηθεί στο Κυβερνητικό Συμβούλιο Κοινωνικής Πολιτικής εντός του επόμενου μηνός με την συνεργασία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO), γεγονός που αποτελεί πρωτοτυπία αυτό για τη χώρα μας.
 
Συγκεκριμένα ο Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Υγείας έδωσε διάλεξη η οποία έχει ως ακολούθως:
Βρισκόμαστε στο ίδιο μέρος, έναν χρόνο μετά από την τοποθέτησή μου επί των τεκμηριωμένων πολιτικών Δημόσιας Υγείας στην Ελλάδα από την θεωρία στην πρακτική. Αποδέχτηκα την πολύ τιμητική σας πρόσκληση (και σας ευχαριστώ που μου δίνετε το βήμα), διότι θεωρώ ότι η πολιτική ηγεσία θα πρέπει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, να συμμετέχει στις δημόσιες συζητήσεις και να παρουσιάζει το έργο της αλλά και να αναλαμβάνει τις ευθύνες της για τα όποια λάθη και παραλείψεις σε σχεδιασμό και υλοποίηση. Όσοι παρακολουθήσετε την περσινή μου ομιλία, θα διαπιστώσατε ότι το έργο που καλείται να φέρει εις πέρας η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Υγείας είναι πολύ μεγάλων διαστάσεων όσο και κομβικό για την υγεία του πληθυσμού, όπως επιτάσσει η φύση των καθηκόντων της.
 
Σήμερα, θα ήθελα να πάμε ένα βήμα παρακάτω, να κάνουμε έναν απολογισμό πεπραγμένων και τρεχόντων εγχειρημάτων στα πλαίσια της διαφύλαξης της υγείας του πληθυσμού και σε όρους Δημόσιας Υγείας και να σας παρουσιάσω την Πολιτική Δημόσιας Υγείας και τις Δράσεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί σε βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο επίπεδο.
 
Οι αποτελεσματικές πολιτικές δημόσιας υγείας συνιστούν θεμελιώδη προϋπόθεση και αποτελούν ύψιστη προτεραιότητα για την επίτευξη των στόχων καθολικής πρόσβασης και άρσης των ανισοτήτων, στο πλαίσιο της ανταπόκρισης των κρατών στις υγειονομικές ανάγκες, και της αντιμετώπισης των μειζόνων παραγόντων κινδύνου και της επιδείνωσης των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής συγκυρίας και απρόσφορων οικονομικών επιλογών. 
Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, «η υγεία δεν είναι μόνο η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας, αλλά η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχολογικής και κοινωνικής ευημερίας». (WHO, 1985)
 
Ο στόχος μας -κυβερνητική μας δέσμευση- για καθολική υγειονομική κάλυψη,  εναρμονίζεται με το προτεινόμενο όραμα για  την «Υγεία 2020» και τους στόχους της Βιώσιμης Ανάπτυξης το 2030, το οποίο είναι σύμφωνο τόσο με την έννοια της υγείας ως ανθρώπινο δικαίωμα όσο και με τη μείωση των σημερινών ανισοτήτων υγείας. Στο πλαίσιο αυτό  το Υπουργείο Υγείας έχει ξεκινήσει ένα συνεργατικό πρόγραμμα μεταρρύθμισης του συστήματος υγείας που στοχεύει στη βελτίωση της υγείας του ελληνικού πληθυσμού, αλλά και στην ισότητα στην υγεία, με ιδιαίτερη έμφαση στις ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες, οι οποίες πλήττονται περισσότερο από την κρίση. Για εμάς κάθε άνθρωπος (πολίτης) έχει το δικαίωμα στην υγειονομική περίθαλψη και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Αποτελεί προτεραιότητα μας η διασφάλιση του ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα του συστήματος υγείας έτσι ώστε να είναι καθολικό, ισότιμο, βιώσιμο και υψηλής ποιότητα.
 
Η υγεία,  σύμφωνα με τους στόχους της Βιώσιμης Ανάπτυξης το 2030, είναι μια πολιτική επιλογή για την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική ευημερία. Η κυβέρνηση στην Ελλάδα επιδιώκει την ανάσχεση της υποβάθμισης στην υγεία και επενδύει στον τομέα της υγείας σαν βασικό αναπτυξιακό παράγοντα.
 
Το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της κυβέρνησης αντικατοπτρίζεται στο πρόσφατο νομικό και κανονιστικό πλαίσιο του Ν.4368 (άρθρο 33), το οποίο εξασφαλίζει την προστασία των ανασφάλιστων, παρέχοντας καθολική πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες περίθαλψης, κάνοντας έτσι συγκεκριμένα βήματα προς την εξάλειψη των εμποδίων στην πρόσβαση. 
Επίσης, η δέσμευση του Υπουργείου Υγείας αποτυπώνεται με το πενταετές Πρόγραμμα Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων με τίτλο: «Ο τομέας της Υγείας στην Ελλάδα πέρα από την λιτότητα: 100 σημεία Δράσης στην κατεύθυνση της καθολικής κάλυψης» («Σχέδιο 100 δράσεων»), το οποίο περιέχει μια σειρά δεσμεύσεων με απώτερο σκοπό την παροχή καθολικής κάλυψης, την ποιοτική φροντίδα υγείας και ποιοτική δημόσια υγεία, την διαφάνεια, την χωρίς αποκλεισμούς σύγχρονη διακυβέρνηση και τη δίκαιη και βιώσιμη χρηματοδότηση για την περίθαλψη, όπως υποστηρίζεται στο Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Πολιτικής, Υγεία 2020.
 
Σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο και παγκοσμιοποιημένο κόσμο, το τοπίο της υγείας στην Ευρώπη δραστικά αλλάζει. Οι βασικότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη σύμφωνα με τον ΠΟΥ είναι: η οικονομική κρίση, οι κοινωνικές ανισότητες, η γήρανση του πληθυσμού, η υψηλή επίπτωση χρόνιων εκφυλιστικών νοσημάτων, οι μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές, οι περιβαλλοντικές απειλές με την κλιματική αλλαγή οι οποίες επηρεάζουν την υγεία μας.
 
Σύμφωνα με την έκθεση του OECD του 2017 σχετικά με την κατάσταση υγείας του πληθυσμού της Ελλάδας παρατηρείται:
 Διαχρονική βελτίωση θνησιμότητας και δεικτών υγείας
 Το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση αυξάνεται σταθερά, αλλά τα έτη με καλή υγεία μειώνονται
 Προσδόκιμο: (81,1 χρόνια) (Μ.Ο.ΕΕ=80,6) (OECD, 2015) 
 Επιβράδυνση του ρυθμού βελτίωσης των δεικτών υγείας
 Κύριες Αιτίες Θανάτου (WHO, 2017): 
 Καρδιαγγειακές παθήσεις
 Καρκίνος 
 
Όσον αφορά τους παράγοντες κινδύνου στην Ελλάδα παρατηρούνται τα παρακάτω:
• Η κατανάλωση αλκοόλ και οινοπνεύματος παραμένει σε καλά επίπεδα, αλλά οι συμπεριφορικοί παράγοντες  συμβάλλουν σημαντικά στην κακή υγεία
• Η κατανάλωση καπνού παραμένει ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας στην Ελλάδα
• Η κατανάλωση αλκοόλ είναι μία από τις χαμηλότερες στην ΕΕ
• Τα ποσοστά υπερβολικού βάρους και παχυσαρκίας είναι πολύ υψηλά στην παιδική ηλικία, ιδιαίτερα στα αγόρια
 
Οι κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι:
 Μεταναστευτικό ρεύμα: Υγεία των μεταναστών και των προσφύγων 
 Μεταρρύθμιση της ΠΦΥ  (Σύνδεση με ΠΦΥ)
 Στρατηγική Δημόσιας Υγείας 
 Φορτίο της ασθένειας 
 Κοινωνικοί προσδιοριστές της υγείας (ανεργία, φτώχεια, κοινωνικός αποκλεισμός, συνθήκες εργασίας, φυσικό περιβάλλον, υγιεινή) 
 Καθορισμός προτεραιοτήτων 
 Διαχείριση μειζόνων παραγόντων κινδύνου 
 Εξορθολογισμός διοικητικής διάρθρωσης 
 Θέσπιση Νομοθεσίας Δημόσιας Υγείας 
 Χρηματοδότηση 
 
Τα βασικότερα ζητήματα δημόσιας υγείας: 
 Προστασία, κάλυψη υγειονομικής περίθαλψης των μεταναστών και των προσφύγων 
 Μεταρρύθμιση, ανασυγκρότηση και διαχείριση των υπηρεσιών δημόσιας υγείας 
 Πρόληψη των μη μεταδιδόμενων - ή χρόνιων παθήσεων (Καρδιαγγειακή νόσος, Σακχαρώδης Διαβήτης, Υπέρταση, ΧΑΠ) 
 Μέτρα καταπολέμησης μικροβιακής αντοχής
 Ενέργειες για τη προστασία της υγείας του υγειονομικού δυναμικού και της περιβαλλοντικής υγείας 
 
Όσον αφορά τα Μεταδιδόμενα νοσήματα, η Ευρωπαϊκή Περιφέρεια είναι η μόνη περιοχή στον κόσμο όπου η συχνότητα εμφάνισης του ιού HIV (ο αριθμός των νέων διαγνωσμένων κρουσμάτων) συνεχίζει να αυξάνεται ραγδαία, με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας.
 
Στην Ελλάδα είμαστε στην ευχάριστη θέση να αναφέρουμε ότι  από το 2014 η πορεία της επιδημίας στους ΧΕΝ είναι πτωτική. Μείωση του ετήσιου αριθμού των διαγνώσεων καταγράφεται από το 2013.
 
Σε όλη την Περιφέρεια, η επιδημία του HIV επικεντρώνεται σε ευάλωτες ομάδες πληθυσμού, ειδικότερα σε χρήστες ενέσιμων ναρκωτικών, σε άνδρες που έχουν σεξουαλικές σχέσεις με άνδρες, σε εργαζόμενους στο σεξ, σε φυλακισμένους και σε μετανάστες. Ο αριθμός των ατόμων που λαμβάνουν αντιρετροϊκή θεραπεία στην Ευρωπαϊκή Περιφέρεια αυξήθηκε πάνω από 1 εκατομμύριο το 2015, με εντονότερη αύξηση από το 2010 και έπειτα.
 
Υπάρχει μια αύξηση ποσοστού συλλοίμωξης φυματίωσης και ιού HIV, με μέσο όρο 8% των ασθενών με φυματίωση να έχουν μολυνθεί με τον ιό HIV. 
 
Έως το 2015, 37 κράτη μέλη (70%) είχαν αναχαιτίσει την ενδημική μετάδοση της ιλαράς και 35 κράτη μέλη (66%) είχαν αναχαιτίσει την ενδημική μετάδοση της ερυθράς. Σύμφωνα με στοιχεία του WHO (2015), 17 χώρες στην Ευρώπη έχουν εμβολιαστική κάλυψη >95%, με την πρώτη δόση του εμβολίου ενώ σε άλλα κράτη κυμαίνεται από 74-99%, γεγονός που φανερώνει ότι η Ευρώπη δεν έχει ακόμα προσεγγίσει τον επιθυμητό στόχο. 
 
Η Ελλάδα, σύμφωνα με το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τις Ιογενείς Ηπατίτιδες, έχει υψηλό επιπολασμό Ηπατίτιδας C (HCV) σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, μεγάλης ηλικίας πληθυσμό ασθενών, σημαντικό ποσοστό αδιάγνωστων, καθώς και μεγάλο ποσοστό ασθενών σε προχωρημένο στάδιο ίνωσης (F3, F4). Επιπλέον, η μετάδοση μέσω ενδοφλέβιας χρήσης ναρκωτικών έχει παρουσιάσει αυξητικές τάσεις στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια.
 
Υψηλότερος επιπολασμός παρατηρείται: Σε χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών (80% στην Αττική, 73.5% στο σύνολο της χώρας), σε θαλασσαιμικούς (40% με χρόνια ηπατίτιδα C) και αιμοκαθαιρόμενους (7.5% anti-HCV+), σε ΗΙV(+) MSM (~8.5%), σε μετανάστες από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ-Ανατ. Ευρώπης (~14%), σε άνδρες ηλικίας 40-65 ετών (2%-4.5%) και γυναίκες 60-80 ετών (2%-2.8%), σε φυλακισμένους.
 
Από τις έξι Περιφέρειες του ΠΟΥ, η Ευρωπαϊκή Περιφέρεια έχει την υψηλότερη επιβάρυνση σε Μη Μεταδοτικά Νοσήματα (ΜΜΝ), με τα 4 μεγαλύτερα να  είναι οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο καρκίνος, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και ο διαβήτης.  Όλα αυτά μαζί αντιπροσωπεύουν το 77% της επιβάρυνσης της νόσου και σχεδόν το 86% των πρόωρων θανάτων. Σημειώθηκε πρόοδος σε βασικούς τομείς του ελέγχου των ΜΜΝ: τα ποσοστά θανάτου από καρδιαγγειακή νόσο συνεχίζουν να μειώνονται και παρατηρείται  μια πτωτική τάση σε ορισμένους παράγοντες κινδύνου. 
 
Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι η Ελλάδα  απαντά δομικά και συστηματικά στις προκλήσεις του περιβάλλοντος. Οι δράσεις και οι ενέργειες μας το τελευταίο διάστημα επικεντρώθηκαν στην μείωση, στον έλεγχο και στην πρόληψη των μεταδιδόμενων ασθενειών και στην προσπάθεια μείωσης του επιπολασμού και της επίπτωσης των μη μεταδιδόμενων νοσημάτων (NCDs). Οι δράσεις μας εστίασαν στην προαγωγή της υγείας του Παιδιού και την υγεία Μητέρας-Παιδιού, τη διατροφή, τις κλιματολογικές αλλαγές, την πρόληψη και αντιμετώπιση νοσημάτων που μεταδίδονται με διαβιβαστές και την ευαισθητοποίηση του πληθυσμού.
 
Συγκεκριμένα όσον αφορά το μεγάλο ζήτημα της ΠΦΥ,  που εδώ και χρόνια έπρεπε να υλοποιηθεί, με τη λειτουργία των ΤΟΜΥ, ενισχύονται οι δημόσιες δομές της πρωτοβάθμιας φροντίδας, οι οποίες εκτός από την παροχή υπηρεσιών υψηλών προδιαγραφών, θα καλύψουν καθολικά και ισότιμα τον πληθυσμό με προτεραιότητα στη στήριξη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Αξίζει να σημειωθεί ότι για πρώτη φορά η ψήφιση ενός Σχεδίου Νόμου για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) συνοδεύεται από ένα σχέδιο άμεσης υλοποίησης. 
 
Στο πλαίσιο αυτό δύο από τα βασικότερα ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε άμεσα κάτω από την τρέχουσα φάση της υποστήριξης, είναι η δημιουργία μιας δέσμης για την Δημόσια Υγεία ως μέρος των υπηρεσιών που θα προσφέρει το νέο δίκτυο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και η ανάπτυξη μιας  νέας μεσοπρόθεσμης εθνικής στρατηγικής για τις υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας. Αυτά θα είναι ευθυγραμμισμένα με το Ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης για την Ενίσχυση Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας και με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Πολιτικής της Υγείας «Υγεία 2020» και την ατζέντα για την Βιώσιμη Ανάπτυξη.
Οι πολιτικές δημόσιας υγείας, συνδυαζόμενες με ένα ολοκληρωμένο σύστημα ΠΦΥ και μια υψηλού επιπέδου νοσοκομειακή περίθαλψη, αποτελούν πυλώνα του ενιαίου συστήματος υγείας που δικαιούται κάθε άνθρωπος. Η καθολική κάλυψη με έμφαση στην ΠΦΥ και η διασφάλιση της κατανομής των περιορισμένων οικονομικών πόρων με βάση το κοινωνικό συμφέρον, αποτελεί το μεγάλο στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί.
 
Το υπουργείο έχει ήδη υιοθετήσει την πολιτική της Μιας Υγείας με τη συνεργασία και τη συνέργεια όλων των αντίστοιχων επιστημών, και συνεπώς παρακολουθεί με πολύ ενδιαφέρον αυτή την πρωτοβουλία που ελπίζει ότι θα καταλήξει σε μια μόνιμη δομική συνεργασία των φορέων αλλά και των επιστημόνων προς όφελος της Δημόσιας Υγείας.
Ήδη στην Ελλάδα αυτή η συνεργασία είναι πλέον καθεστώς με συχνές συναντήσεις εργασίας των επιστημόνων του ΚΕΕΛΠΝΟ της ΕΣΔΥ, του ΕΦΕΤ και των Υπηρεσιών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης αλλά και δημιουργία κοινής βάσης δεδομένων.
 
Η διατομεακή συνεργασία τόσο με τα συναρμόδια κατά τομείς Υπουργεία όσο και με τους εποπτευόμενους φορείς χρειάζεται να επεκταθεί και να εντατικοποιηθεί. Αξίζει να σταθούμε στη συνεργασία Υπουργείου Υγείας, ΚΕΕΛΠΝΟ, Ε. Ι. ΠΑΣΤΕΡ και Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών για Κοινή Προμήθεια Ιατρικών Αντιμέτρων (εμβόλια πανδημικής γρίπης, BCG και Φυματίνη), αλλά βλέπετε ότι συνολικά οδηγούμαστε σε μεγάλης κλίμακας συνεργασίες.
Στο πεδίο της Δημόσιας Υγείας, ανάμεσα σε άλλα πεδία, λειτουργώντας με γνώμονα τη θέση της χώρας μας και τις ωφέλειες έχουμε τη δυνατότητα να αποκομίσουμε από την εμπειρία άλλων χωρών και τους διεθνείς οργανισμούς, συμμετέχουμε ενεργά σε όργανα της ΕΕ και του ΠΟΥ.
 
Εμβολιασμοί

Στο μεγάλο ζήτημα και ζητούμενο, της εμβολιαστικής κάλυψης, προχωρήσαμε στον αντιγριπικό εμβολιασμού εργαζομένων σε χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας με πολύ καλά αποτελέσματα σύμφωνα με τις μέχρις στιγμής εκτιμήσεις. Τα ποσοστά είναι ενθαρρυντικά και αναμένεται η αύξηση του ποσοστού των εμβολιασθέντων υγειονομικών. Σε αυτό συνέβαλε και οι προωθητικές δράσεις ενημέρωσης που έγιναν από την Γενική Γραμματεία Δημόσιας Υγείας.
 
Η χώρα μας, σε συνθήκες παρατεινόμενης οικονομικής κρίσης και πολιτικών λιτότητας πραγματικά κάνει ότι μπορεί, με ευαισθησία, με ουμανιστική διάθεση, με ευλαβική τήρηση των ευρωπαϊκών αρχών του δικαίου και των κανόνων ταυτοποίησης, ασφάλειας και αξιοπρεπούς φροντίδας αυτών των ανθρώπων. Οι χρόνιες περικοπές στον προϋπολογισμό μειώσανε σημαντικά την δαπάνη για τις υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας την ίδια στιγμή που οι δείκτες φτώχειας αυξήθηκαν.
Ωστόσο, δεν επιτρέψαμε να μετατραπεί το προσφυγικό σε πρόβλημα Δημόσιας Υγείας. Η χώρα μας είναι υγειονομικά ασφαλής και καμιά «υγειονομική βόμβα» δεν ενεργοποιήθηκε. Στηριχθήκαμε στο εξαιρετικό επιστημονικό δυναμικό της χώρας, συνεργαστήκαμε με τους διεθνείς οργανισμούς και τις έγκυρες ΜΚΟ, βελτιώσαμε σημαντικά το επίπεδο της υγειονομικής φροντίδας, ενισχύσαμε την επιδημιολογική επιτήρηση των λοιμώξεων και μειώσαμε τη διασπορά κρουσμάτων. Με έμφαση στις δράσεις πρόληψης, στον καθολικό εμβολιασμό του παιδικού πληθυσμού, στις παρεμβάσεις Δημόσιας Υγείας, ενισχύουμε το αίσθημα υγειονομικής ασφάλειας της κοινωνίας.
 
Ειδικά για την επιδημιολογική εποπτεία των προσφυγικών πληθυσμών, ένα καλά δομημένο και αποτελεσματικό πρόγραμμα συνδρομικής επιτήρησης σε όλα τα κέντρα υποδοχής των προσφύγων, επιτρέπει μία έγκαιρη και αποτελεσματική κινητοποίηση των υπηρεσιών  υγείας.
 
Μετά τον Μάρτιο του 2016 και το κλείσιμο των βόρειων συνόρων της Ελλάδας, εφαρμόστηκε πρόγραμμα εμβολιασμού κατά προτεραιότητα, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού κατά 10 παιδικών ασθενειών (Διφθερίτιδα, Τέτανο, Κοκκύτη, Αιμόφιλο ινφλουέντσας, Ηπατίτιδας Β, Πνευμονιόκοκκο, Ιλαρά, Παρωτίτιδα, Ερυθρά και Πολιομυελίτιδα). Σε αυτό το πλαίσιο ο συνολικός απολογισμός εμβολιασμών από τον Μάρτιο 2016 – Νοέμβριο 2017: 67.117 εμβολιασμοί, εκ των οποίων 30.329 ήταν MMR. 
 
Η ανοσοποίηση με εμβόλια με βάση τις προτεραιότητες που έχουν τεθεί πραγματοποιήθηκε με τη μορφή εκστρατειών μαζικού εμβολιασμού σε χώρους διαμονής προσφύγων και μεταναστών ή σε αστικές περιοχές υπό την εποπτεία μας (Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας). Ο εμβολιασμός πραγματοποιήθηκε κυρίως από μη κυβερνητικές οργανώσεις με σημαντική εμπειρία στη διεξαγωγή εκστρατειών μαζικού εμβολιασμού και σε ορισμένες περιπτώσεις συμμετείχαν επίσης τοπικές μονάδες υγείας και δημόσιας υγείας.
 
Στο πλαίσιο αυτό, συντονίζουμε την εντατικοποίηση της ανοσοποίησης με εμβόλιο MMR με τη μορφή εκστρατειών μαζικού εμβολιασμού σε πρόσφυγες, μετανάστες και ομάδες πληθυσμού Ρομά σε συνεργασία με το ΚΕΕΛΠΝΟ, ΜΚΟ και με τις τοπικές αρχές δημόσιας υγείας.   
 
Χάρις και στην γενναιόδωρη συμβολή της UNICEF, του Ερυθρού Σταυρού και  πολλών έγκριτων ΜΚΟ, που και από την θέση αυτή επιθυμούμε να ευχαριστήσουμε,- η χώρα μας ολοκλήρωσε με επιτυχία την πρώτη φάση ενός ευρέος προγράμματος εμβολιασμού  των παιδικών προσφυγικών πληθυσμών με τα βασικά εμβόλια και ιδιαίτερα σήμερα, στην εποχή της έξαρσης της επιδημίας ιλαράς στην Ευρώπη, παίρνει μέτρα για την εξασφάλιση της πιο υψηλής εμβολιαστικής κάλυψης του πληθυσμού.
 
Εθνικά Σχέδια δράσης
 
Ήδη σας ανέφερα δράσεις τις οποίες έχουμε αναλάβει και θα ήθελα να σημειώσω ότι σχεδιάζουμε, μαζί με εμπλεκόμενους φορείς και την Κοινωνία των Πολιτών, Εθνικά Σχέδια Δράσης ώστε να αποφύγουμε διάσπαρτα και τελικά ατελέσφορα εγχειρήματα και να επιτύχουμε βιώσιμες λύσεις και σχεδιάζουμε σε συνεργασία με τις Ιατρικές Εταιρείες μητρώα νοσημάτων. Στο πλαίσιο αυτό έπειτα από τον Σχεδιασμό του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την εκρίζωση των ιογενών ηπατιτίδων στην Ελλάδα» προχωράμε στην υλοποίηση της δέσμευσή μας για την εξάλειψη της νόσου σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας με την Σύσταση Συντονιστικής Επιτροπής η οποία θα είναι υπεύθυνη για την οργάνωση, υλοποίηση και παρακολούθηση των δράσεων του Εθνικού Σχεδίου Δράσης.
 
Τα αναμενόμενα αποτελέσματα από την εφαρμογή του Εθνικού Σεδίου Δράσης είναι:
• Σταδιακή απομείωση των περιστατικών της νόσου καθώς και του σχετιζόμενου φορτίου νοσηρότητας και θνησιμότητας μέσω της ισότιμης παροχής κατάλληλης θεραπείας στους ασθενείς
• Μείωση της μεταδοτικότητας του ιού μέσω της αγωγής υγείας, της ενημέρωσης του πληθυσμού και της προώθησης προγραμμάτων πρόληψης και θεραπείας, ιδιαίτερα στις ομάδες υψηλού κινδύνου
• Εξάλειψη της ηπατίτιδας C ως μείζονα απειλή για τη δημόσια υγεία, η οποία θα επέλθει διαχρονικά από την επίτευξη των δύο παραπάνω αποτελεσμάτων, σύμφωνα με την παγκόσμια στρατηγική και τους στόχους του ΠΟΥ
Το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την αντιμετώπιση της ηπατίτιδας C αποτελεί την έμπρακτη προτεραιοποίηση των επιλογών στη Δημόσια Υγεία και επιδιώκει να αναδείξει τη σπουδαιότητα της νόσου ως πρόβλημα δημόσιας υγείας στη χώρα, τη μείζονα σημασία της έγκαιρης διάγνωσης των ασθενών προκειμένου να επιτευχθεί η βελτιστοποίηση της αντιμετώπισής της και τελικώς η εξάλειψή της. 
Σε συνδυασμό με τα σχετικά μέτρα δημόσιας υγείας και τη διαδικασία διαπραγμάτευσης των καινοτόμων φαρμάκων, το παρόν Εθνικό Σχέδιο Δράσης αποτελεί το βασικό εργαλείο για την άσκηση αποτελεσματικής πολιτικής υγείας και αποδοτικής χρήσης των πόρων 
 
Εθνικό Σχέδιο Δράσης για το AIDS
 
Το επιτυχημένο εγχείρημα του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την εκρίζωση των ιογενών ηπατιτίδων  θα συνεχιστεί με την διαχείριση και άλλων χρόνιων νοσημάτων όπως για τον ιό HIV/AIDS. Για αυτό το σκοπό έχει οριστεί Ομάδα Εργασίας η οποία σε λίγες μέρες θα αρχίσει τις εργασίες της.
Εκτός από τα "συμβατικά" καθήκοντα και τις συνεργασίες, πιστεύουμε ακράδαντα ότι ο ρόλος μας επιτάσσει τον καθορισμό προτεραιοτήτων της πολιτικής Δημόσιας υγείας, ως στοιχείο δημοκρατίας και ισότητας. Στην κατεύθυνση αυτή, η έννοια της ανάγκης και η έννοια της αποδοτικότητας των πόρων είναι εκ των ων ουκ άνευ.
Έτσι στο ζήτημα που προέκυψε στις Μονάδες Λοιμώξεων σχετικά με το ιικό φορτίο και τα αντιδραστήρια εξασφαλίστηκε χρηματοδότηση για ιικό φορτίο ποσό 360.000Ευρώ από τον ΕΟΦ και είναι υπό έκδοση η ΚΥΑ για την άμεση χρηματοδότηση των Κέντρων Αναφοράς 
 
Η «Υγεία το 2020» και οι Στόχοι της Βιώσιμης Ανάπτυξης αναγνωρίζουν ότι μια κυβέρνηση για να επιτύχει πραγματική βελτίωση της υγείας και της ευημερίας του πληθυσμού της θα πρέπει η διακυβέρνηση και η ηγεσία για την υγεία να λειτουργήσει συμμετοχικά. Οι βασικές προτεραιότητες του ΠΟΥ εκφράζονται μέσα από μια σειρά δράσεων για την επίτευξη των δυο βασικών στρατηγικών στόχων:
 
• Βελτίωση της υγείας για όλους και μείωση των ανισοτήτων στον τομέα της υγείας
• Βελτίωση της ηγεσίας και της συμμετοχικής διακυβέρνησης για την υγεία 
 
Σε αυτό το σημείο αναγνωρίζουμε και χαιρετίζουμε την προσφορά του ΠΟΥ σε αυτό τον κοινό στόχο για την ανάπτυξη του συντονισμού και της συνοχής των πολιτικών υγείας, οι οποίες αποτελούν ευκαιρία και συνάμα πρόκληση για εμάς.
Η συμβολή της εμπειρίας, γνώσης κα υποστήριξης για μελλοντικές δράσεις
 
Η μέχρι τώρα πορεία μας, μας έχει παράσχει τη διδαχή πώς η πολιτική θα πρέπει να καθοδηγείται και να τεκμηριώνεται από τα δεδομένα, με άλλα λόγια, για εμάς η γνώση προηγείται του σχεδιασμού και της άσκησης πολιτικής και ο Σχεδιασμός πολιτικών δράσεων συμβαδίζει με την υλοποίηση. Η πολιτική δημόσιας υγείας για να είναι επιτυχημένη πρέπει να είναι υλοποιήσιμη. Η διακυβερνητική, διατομεακή και διεπιστημονική συνεργασία στη λογική της «ενιαίας υγείας» αποτελούν την ραχοκοκαλιά της ανάπτυξης της δημόσιας υγείας. Για εμάς, οι συνεργασίες αυτές αποτελούν σταθερό ζητούμενο διότι προάγουν την υγεία και την ευημερία του πληθυσμού. 
 
Οι μεταρρυθμίσεις προς την καθολική υγειονομική κάλυψη θα πάρουν χρόνο και θα απαιτήσουν αφοσιωμένους, ικανούς ανθρώπους, από φορείς χάραξης πολιτικής και αξιωματούχους της κυβέρνησης μέχρι επαγγελματίες της Δημόσιας Υγείας και από παρόχους υπηρεσιών υγείας μέχρι ασθενείς και πολίτες. 
 
Τίποτα δεν ξεκινά από το μηδέν, ιδιαίτερα σε αναπτυγμένες χώρες όπως οι δικές μας, ο δρόμος όμως προς τις απαραίτητες αλλαγές δεν είναι πάντα στρωμένος με άνθη και η κατάκτηση της συναίνεσης και της ενεργητικής στήριξης της κοινωνίας και των λειτουργών της υγείας αποτελεί αναγκαίο όρο.
 
Δεν μας ενδιαφέρει το χειροκρότημα και η απονομή «παρασήμων». Για εμάς «παράσημο» θα είναι η διασφάλιση και διαφύλαξη της υγείας του πληθυσμού μέσα σε ένα πλαίσιο εξορθολογισμού δράσεων και δαπανών. Η επανάπαυση δεν μας χαρακτηρίζει, απαιτείται δύσκολη δουλειά και δέσμευσή μας είναι η συνέχεια με αποτελέσματα’’.
 

επιστροφή